Opis produktu
Krzesło KA237 Contract
Zaprojektowany dla Centralnego Ośrodka Rozwoju Meblarstwa w Poznaniu, ten mebel nigdy nie wyszedł poza etap prototypu.
Jedyny kompletny egzemplarz KA237 znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie. Można go zobaczyć na stałej wystawie zatytułowanej „Galeria Polskiego Designu”. Krzesło posiada siedzisko wykonane z laminatu poliestrowo-szklanego oraz charakterystyczny stelaż z metalowych rur o stożkowym przekroju.
Krzesło stanowi przejaw pionierskich prób polskiego przemysłu meblarskiego zmierzających do stworzenia krzesła z tworzywa sztucznego. Ideą było uzyskanie siedziska, które zachęcałoby do przyjmowania prawidłowej pozycji podczas siedzenia. Powstało wiele prototypów, z których ostatecznie wybrano jeden. Odpowiadająca mu skorupa przeszła testy wytrzymałościowe, znacznie przewyższając normy dla tego typu mebli.
Wymiary:
Wysokość: 83cm
Szerokość: 51 cm
Długość: 51 cm
Siedzisko:
Drewno dębowe: naturalne / czarne
Drewno bukowe: naturalne / czarne
Nogi:
Stal malowana proszkowo na matową czerń lub chromowana, z antypoślizgowymi zakończeniami.
Czas dostawy: 40 dni roboczych
Koszt wysyłki: 38 zł
Aleksander Kuczma
Aleksander Kuczma (ur. 1935) – projektant mebli i pedagog. W latach 1958–1964 studiował na Wydziale Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Eksperymentował z tworzywami sztucznymi. Jego poszukiwania nowych form przedmiotów użytkowych, prowadzone w czasie światowej fascynacji plastikiem, miały w Polsce charakter pionierski i odpowiadały potrzebom modernizującego się krajowego przemysłu meblarskiego. Większość projektów Kuczmy z tego okresu pozostała na etapie prototypów, jednak niektóre, jak krzesło KA237, trafiły do kolekcji muzealnych.
„Mebel musi być bezbłędny i tyle!”
— Aleksander Kuczma
„Projektowanie jest przede wszystkim sztuką budowania idei przedmiotu, a następnie zdobywania środków do jej realizacji. W czasach, gdy wszystko wokół nas staje się produktem, powinniśmy uciekać od samego produktu — produktu będącego jedynie dowodem wyuczonych umiejętności projektowych. Powinniśmy dążyć ku twórczości — twórczości przekraczającej samą siebie, będącej głodem i pragnieniem dobra, prawdy oraz piękna. Jeśli całkowicie się jej oddamy i staniemy się „bramą światła” — jak u Prousta: „l’ardeur, qui devient lumière” — projektowane przez nas przedmioty będą dobre, prawdziwe, a także piękne.”
— Aleksander Kuczma
